 | |
ΒΟΡΕΙΟΙ |
 ΝΕΑ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣNortherners |
ΒΟΡΕΙΑ ΝΕΑ |
 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
ΒΟΡΕΙΩΝ |
 ΕΚΔΡΟΜΕΣ
- ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ |
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ |
 |
 ΠΑΟΚ
ΕΙΜΑΙ ΧΑΡΕ ΜΟΥ |
 |
| ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ |
| ΕΙΔΗ ΒΟΡΕΙΩΝ |
 |
 |
 ΑΛΛΑ
ΠΑΟΚ SITES |
 Αυτή
τη στιγμή κρατάτε στα χέρια σας το ασπρόμαυρο ευαγγέλιο σε ηλεκτρονική
μορφή .240 φύλλα(150 μέχρι στιγμής) θα βρίσκονται σύντομα στο σάιτ μας και τα συναισθήματα που μας διακατέχουν είναι ποικίλα, με κυρίαρχο αυτό της περηφάνιας. Μιας περηφάνιας ΠΑΟΚτσήδικης, που μας τη γεννά ένα μόλις βλέμμα σε αυτά που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ήταν Σεπτέμβριος του 1995 όταν ξεκίνησε η προσπάθεια για την έκδοση του "ΠΑΟΚΤΣΗ". 
Ήταν ένα από τα πιο καθοριστικά χρονικά σημεία της ιστορίας του συλλόγου μας. Στο ποδόσφαιρο είχαμε τη σήψη και την παρακμή, που είχε επιφέρει η χούντα του Βουλινού, η οποία είχε ήδη αρχίσει να κλυδωνίζεται από τις διαρκείς επιθέσεις αυτοκτονίας κάποιων ασπρόμαυρων καμικάζι τους οποίους δεν θα μάθουμε ποτέ... 
Στο
μπάσκετ είχαμε το πραξικόπημα Αλεξόπουλου και της παρέας του, μετά
την ταραχώδη χρονιά των προσφυγών και της χρεοκοπίας του Λ. Οικονομίδη.
Ο ΠΑΟΚ χρειαζόταν όσο ποτέ άλλοτε τον κόσμο του . Το πάθος όλων για να βγει ο ΠΑΟΚ από το αδιέξοδο ήταν ολοφάνερο, αλλά κάποιος έπρεπε να το εξωτερικεύσει συσπειρώνοντας την μάζα. Κάποιος έπρεπε να μαζέψει όλη  αυτή
τη δύναμη και να χτυπήσει το Βουλινό για να τον γκρεμίσει. Αυτός
ο κάποιος λοιπόν είχε βρεθεί και μάλιστα ήταν η κατάλληλη στιγμή.
Ο "ΠΑΟΚΤΣΗΣ" έβαλε τα στήθη του μπροστά και πάλεψε στα
ίσια με τον επταετή τύραννο. Πολέμησε στα ίσια τον Βουλινό, ενώ
παράλληλα έδινε το μήνυμα, δουλεύοντας και παρασκηνιακά, για να
βρεθεί κάποια διάδοχη κατάσταση. Προσπάθησε όσο ήταν δυνατόν να ελέγξει τους επίδοξους 
μνηστήρες και να αποφύγει τις κακοτοπιές, μέχρι που ήρθε η σωτηρία
της 31ης Ιανουαρίου του 1996 όπου ο Βουλινός έμελλε να γκρεμοτσακιστεί.
Είχε συντριβεί από τα κτυπήματα του "ΠΑΟΚΤΣΗ", μιας επίλεκτης
ομάδας κρούσης, της ραδιοφωνικής εκπομπής "Άκρως Τρελό κι Ασπρόμαυρο",
αλλά και λόγω της απειλής του συλλαλητηρίου, που δεν χρειάστηκε
τελικά να γίνει.Στις 31 Ιανουαρίου του 1996 είχαν γκρεμιστεί όλα. Για την αναγέννηση του  ΠΑΟΚ
χρειαζόταν πολύ και σκληρή δουλειά. Ο "ΠΑΟΚΤΣΗΣ" ήταν
και πάλι παρών , δίνοντας το σύνθημα για υπομονή, δουλειά, στήριξη,
σοβαρότητα αλλά και αξιοπρέπεια. Ήταν όλα αυτά που είχε ζητήσει
από τον κόσμο που ανταποκρίθηκε μεγαλοπρεπώς. Η νέα διοίκηση έπιασε
το σφυγμό και δούλεψε σε όλους τους τομείς και τα αποτελέσματα φάνηκαν
αμέσως.Όμως το καλοκαίρι του 1996 κάποιοι έχοντας ξεχάσει πολύ εύκολα την επταετία διεκδικούσαν δικό τους κομμάτι από την δόξα του "ΠΑΟΚΤΣΗ". Κάποιοι, μάλιστα, σκεπτόμενοι πονηρά, θέλησαν να χρησιμοποιήσουν τον 
"ΠΑΟΚΤΣΗ" για να αναδειχτούν. Βλέπετε ηταν πιο εύκολο
όταν η θάλασσα είχε ηρεμήσει, ενώ στην τρικυμία κρύβονταν σαν τα
ποντίκια . Παράλληλα, μερικοί απ' αυτούς, θέλησαν να υποδουλώσουν
τον "ΠΑΟΚΤΣΗ" στον Αλεξόπουλο(όποιος και αν ήταν ο πρόεδρος,
φυσικά, την υποδούλωση θα την αρνιόμασταν), αδιαφορώντας ακόμη και
για το αν κάνουν κακό στον ΠΑΟΚ. Εκεί ακριβώς επήλθε η ρήξη μεταξύ των συνδέσμων το καλοκαίρι του 1996. Ακολούθησε εμφύλιος πόλεμος. Ανακοινώσεις, κατηγορίες, καταγγελίες, και όλα τα συναφή, που άλλοτε είχαν βάση και άλλοτε όχι. Ο ΠΑΟΚ όμως, όπως ήταν φυσικό, έπρεπε να συνεχίσει το δρόμο του προς την ανάκαμψη και ο "ΠΑΟΚΤΣΗΣ" έπρεπε να συνεχίσει να υπάρχει. Κάποιοι έβαλαν και πάλι τα στήθη τους μπροστά και ανέλαβαν την ευθύνη .Οι υπόλοιποι απλώς "πετροβολούσαν", κάνοντας μέχρι και ανίερες συμμαχίες με παράγοντες και δημοσιογράφους. Η ιστορία δικαίωσε τον "ΠΑΟΚΤΣΗ" . Ο ΠΑΟΚΤΣΗΣ συνέχισε να υπάρχει με το ίδιο πείσμα
και την ίδια ευθύτητα
|
θέλοντας
να εκφράζει όλο τον αγνά σκεφτόμενο ΠΑΟΚτσήδικο κόσμο. Συνέχισε
να είναι αγκάθι για όποιον ήθελε ν' απλώσει το χέρι του επάνω
στον ΠΑΟΚ. Συνέχισε να υπηρετεί όλους μας και νιώθοντας αυτήν
την αναγνώριση από τον ΛΑΟ του ΠΑΟΚ συνέχισε τον δύσκολο αγώνα.
O "ΠΑΟΚΤΣΗΣ" έγινε ΘΕΣΜΟΣ για το ΛΑΟ του ΠΑΟΚ, χωρίς
να είναι αρεστός σε προέδρους, αντιπρόεδρους, γραμματείς και φαρισαίους.
Από τότε που κάποιοι Συνδεσμίτες με γνώμονα το καλό του ΠΑΟΚ,
αποφάσισαν να εκδώσουν εφημερίδα. Την εφημερίδα που καθιερώθηκε
στη συνείδηση όλων των ΠΑΟΚτσήδων σαν "Ευαγγέλιο".